INSEMINACJA (IUI)

Inseminacja (IUI) jest zabiegiem, który można zastosować w celu ułatwienia kobiecie zajścia w ciążę. Zabieg ten polega na podaniu nasienia partnera lub dawcy do jamy macicy przy pomocy specjalnego cewnika.

Cykl IUI

Inseminacja domaciczna może obejmować kontrolowaną hiperstymulację jajników, która polega na podawaniu leków hormonalnych w celu pobudzenia jajników do produkcji większej ilości jajeczek.

Główne leki hormonalne stosowane do wywołania kontrolowanej hiperstymulacji jajników to cytrynian klomifenu (clomifene citrate, sprzedawany jako: Clomid, Serophene, Milophene) lub hormon stymulujący produkcję jajeczek (sprzedawany jako: Gonal-F, Puregon, Menogon, Menopur).

Każdy z tych leków może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z agonistą GnRH, takim jak leupropelina (sprzedawana jako: Lupron, Lucrin), naferelina (sprzedawana jako: Synarel, Synarella), buserelina (sprzedawana jako: Suprecur, Suprefact injectable), goserelina (sprzedawana jako Zoladex) i tryptorelina (przyp. tł: sprzedawana jako: Diphereline, Decapeptyl).

W celu uzyskania dalszych informacji na temat inseminacji, skonsultuj się z lokalną kliniką leczenia niepłodności.

Wskaźnik skuteczności zabiegów

Ilość ciąż uzyskanych u kobiet z łagodnym do umiarkowanego stadium endometriozy, które zostały poddane zabiegowi inseminacji domacicznej z użyciem nasienia partnera lub dawcy jest niższa niż u kobiet bez problemów z niepłodnością [1,2]. Jedno z przeprowadzonych badań wykazało, że szanse na powodzenie inseminacji u kobiet z endometriozą są o połowę niższe niż u innych kobiet [3].

Jednakże, kobiety z niskim stopniem zaawansowania endometriozy, które poddano zabiegowi inseminacji domacicznej i kontrolowanej hiperstymulacji jajników mają większe szanse na zajście w ciążę niż te, które próbują począć dziecko bez takiej pomocy [4,5,6]. Ponadto, stymulacja jajników przy pomocy hormonów do stymulacji wzrostu pęcherzyków daje lepsze wyniki niż stymulowanie ich cytrynianem klomifenu [7].

Ilość cykli inseminacji

Badania wykazują, że jeśli po 3-4 cyklach inseminacji domacicznej nie udało ci się zajść w ciążę, to prawdopodobnie kolejne cykle nie przyniosą również powodzenia [8]. Dlatego też, jeśli nie udało ci się zajść w ciążę podczas 3-4 cykli inseminacji, otrzymasz prawdopodobnie zalecenie zaprzestania kolejnych zabiegów i wypróbowania innej metody, takiej jak zapłodnienie pozaustrojowe IVF [7].

ZAPŁODNIENIE POZAUSTROJOWE (IVF)

Zapłodnienie pozaustrojowe (IVF) jest kolejną metodą, którą można zastosować, aby pomóc kobietom zajść w ciążę, zwłaszcza u tych kobiet, u których jajowody nie pracują prawidłowo, partner jest bezpłodny lub gdy inne leczenie nie odniosło skutku [7].

Wcześniejsze wyciszenie agonistą GnRH

Jedno z rzetelnych badań podaje, że poddanie pacjentki 3-6-miesięcznej terapii agonistą GnRH przed rozpoczęciem programu IVF zwiększa czterokrotnie szanse na ciążę. Jednakże, autorzy tego studium podkreślają, że należy przeprowadzić dalsze badania w celu potwierdzenia tego odkrycia [9].

Program IVF

W celu uzyskania dalszych informacji na temat zapłodnienia pozaustrojowego, skonsultuj się z lokalną kliniką leczenia niepłodności.

Torbiele endometrialne jajników

Nadal pozostaje nierozstrzygnięta kwestia sporna w jaki sposób należy postępować z dużymi torbielami endometrialnymi u kobiet z niepłodnością wynikającą z endometriozy [7].

Pozostawienie torbieli endometrialnej na miejscu wydaje się nie wpływać na powodzenie programu IVF. Badania wykazują, że mimo, iż chirurgiczne usunięcie torbieli endometrialnych może zmniejszać ilość komórek jajowych uzyskanych podczas IVF, nie ma ono wpływu na wskaźnik uzyskanych ciąż [10,11,12].

Niemniej jednak, przed rozpoczęciem programu IVF zaleca się przeprowadzenie laparoskopii w celu usunięcia torbieli endometrialnych o średnicy większej niż 4 cm [7].

Usunięcie torbieli endometrialnej jajnika pozwala na potwierdzenie diagnozy endometriozy przez patologa i może zmniejszyć ból i dyskomfort. Może również poprawić odpowiedź jajnika na kontrolowaną hiperstymulację a także ułatwić ginekologowi pobranie jajeczek [7], jak również obniżyć ryzyko zanieczyszczenia pobieranych komórek treścią torbieli.

Jednakże, usunięcie torbieli endometrialnej jajnika może również spowodować usunięcie części przylegających do niej tkanek jajnika, w tym również części pęcherzyków (potencjalnych komórek jajowych). Może to spowodować zmniejszenie aktywności jajnika, a niekiedy nawet utratę jego funkcji, szczególnie u kobiet, u których przeprowadzano już wcześniej zabiegi chirurgiczne na jajnikach [7].

W związku z powyższym, w świetle powyższych okoliczności, należy dobrze przemyśleć decyzję o usunięciu bądź pozostawieniu torbieli jajnika [7].

Wskaźniki skuteczności

Statystyki dotyczące odsetka ciąż uzyskanych w wyniku IVF są niespójne. Jedno z rzetelnych badań wykazuje, że odsetek ciąż uzyskanych w wyniku IVF u kobiet z endometriozą jest o około jedną trzecią niższy niż u kobiet, u których niepłodność jest wynikiem uszkodzenia jajowodów [13]. Jednakże, zebrano sporo danych, które nie wykazują istotnych różnic w odsetkach ciąż uzyskanych za pomocą IVF [14].

BIBLIOGRAFIA

Podziękowania autora za recenzję tego artykułu przed opublikowaniem dla:

Juan Garcia Velaso, IVI Madrid, Spain
Andrew Prentice, Consultant Gynaecologist, University of Cambridge, UK
Hugo C Verhoeven, Head of Reproductive Medicine, Med-Plus Krefeld, Germany

Dziękujemy za zgodę na tłumaczenie powyższego artykułu Lone Hummelshoj, redaktorce endometriosis.org.

Źródło: http://www.endometriosis.org/infertility_treatment.html