Artykuł stworzony przez Ellen T. Johnson, przy współudziale prof. Philippe Koninckx, prof. Jörg Keckstein i prof. Jacques Donnez

Tłum. DRS

Podobnie jak większość kobiet z endometriozą, zmagasz się ze swoimi bólami podbrzusza i innymi dolegliwościami już od dłuższego czasu. Być może na początku nie byłaś traktowana poważnie. Rodzice, przyjaciele, a nawet lekarze mogli nie zauważyć Twoich dolegliwości traktując je jako kobiecą normę. Ale gdzieś w środku czułaś, że te objawy nie są normalne. W pewnym momencie postanowiłaś wsłuchać się w swój wewnętrzny głos. I właśnie wybierasz się do ginekologa na wizytę rozpoznawczą.

Grzegorz Gmyrek 

W postępowaniu diagnostycznym dotyczącym endometriozy lekarze czasami zlecają pomiar CA-125 pacjentkom, u których podejrzewa się obecność tej choroby. CA-125 (ang. cancer antigen 125) jest białkiem (glikoproteiną), którego podwyższone stężenie obserwuje się u chorych z rakiem jajnika, endometrium czy jajowodów. Zwiększone stężenie CA-125 jest także odnotowywane w zapaleniu miednicy mniejszej (pelvic inflammatory disease; PID) czy u pacjentek z mięśniakami macicy. Na podstawie danych literaturowych w przypadku kobiet u których podejrzewa się obecność endometriozy wykonanie pomiaru CA-125 ma sens, jeśli jest uzupełnione o dodatkowe badania nieinwazyjne np. badanie USG (wykonane przezpochwowo, przezbrzusznie lub przezodbytniczo) wraz z badaniem dopplerowskim (pomiar przepływów). W niektórych przypadkach można również rozważyć wykonanie rezonansu magnetycznego. Rodzaj badania uzależniony jest od przewidywanej lokalizacji ogniska endometrialnego. Trudno powiedzieć, kiedy stężenie CA-125 należy uznać za nieprawidłowe, zależy to od wartości referencyjnych ustalanych w każdym laboratorium oddzielne. Generalnie wartości powyżej 30-35U/ml można uznawać jako podwyższone. Charakterystyczne jest to, że stężenie CA-125 rośnie wraz ze stopniem zaawansowania endometriozy, tym samym jego pomiar ma ograniczone znaczenie diagnostyczne we wczesnych stadiach endometriozy.

Lone Hummelshoj

Tłum. Basia Kossakowska

To stary mit, że nastolatki nie chorują na endometriozę. W rzeczywistości niektóre badania wykazały, że więcej niż 2/3 kobiet z endometriozą miało już objawy przed 20 rokiem życia [1]. Oznacza to, że objawy u nastolatek powinny być traktowane również bardzo poważnie, pamiętając jednak, że bóle miesiączkowe niekoniecznie mogą wynikać z endometriozy.

Jeśli jesteś nastolatką i cierpisz na bóle miesiączkowe nasilone aż tak, że uniemożliwiają Ci pójście do szkoły lub wykonywanie codziennych czynności, powinnaś skonsultować swoje objawy z lekarzem.